Timberborn 1.0 recenzja – bobry, woda i walka o przetrwanie

Dwa szczepy, cykle i prawa natury

Na starcie gry wybieramy między dwiema bobrzymi frakcjami. Folkogony to tradycjonaliści – opierają się na drewnie, trocinach i życiu w zgodzie z naturą. Żelazozębni to zupełne przeciwieństwo – technologiczni buntownicy, którzy porzucili naturę na rzecz metalu i nauki. Co ważne, nie są dostępni od razu – trzeba ich odblokować, osiągając 15 poziom dobrobytu Folkogonami (a nie jest to aż takie proste).

Bobrostan o zachodzie słońca. Recenzja gry Timberborn 1.0

No i pora zacząć – bobry wychodzą z Kapitolu i zaczynają budować osadę. Gra podzielona jest na cykle które przypominają biblijne „lata tłuste i chude”. Okresy suszy to absolutne piekło: gleba przestaje być żyzna, rośliny nie rosną, a rzeki wysychają. To moment, w którym nasz plan budowy zostaje poddany weryfikacji. Zapasy wody, jedzenia, drewna w tych dniach kończą się niesamowicie szybko.

Innym zagrożeniem jest również wylew złofali – skażonej wody, która niszczy ekosystem. Bobry, które mają z nią kontakt, zostają napromieniowane i otrzymują debuffy do szybkości, a bez leczenia mogą w ciągu kilku dni odejść w stronę światła. A nic tak nie boli jak strata bobra!

Zagrożenia nadają grze świetne tempo i sprawiają, że każda decyzja ma długofalowe konsekwencje.

Świetnym detalem jest zachowanie skażonej wody – gdy miesza się z czystą, koła wodne zaczynają obracać się w przeciwną stronę. To drobny smaczek, ale pokazuje, jak dopracowany jest system.

Ogólnie rzecz biorąc woda (jak również i złofala), jest największą siłą Timberborn. Nie jest to tylko zasób – to pełnoprawna mechanika oparta na fizyce. Budujemy tamy, zapory, kanały manipulując przy tym całym środowiskiem. Na przykład – silny nurt oznacza więcej energii przekazywanej na koło wodne, które generuje prąd. Ale taki nurt możemy „stworzyć” sami za pomocą przemyślanego systemu tam i grobli. System tam może również pomóc nam przetrwać suszę – jeśli tylko sprytnie zamkniemy wodę przed odpływem.

Nadejście złofali jest tym rodzajem informacji którego wolałbyś uniknąć…

Rozwój technologii i zarządzanie bobrami.

Wraz z rozwojem osady i zdobywaniem punktów nauki, odblokowujemy coraz bardziej zaawansowane rozwiązania, budynki czy systemy.
Pojawiają się m.in. stacje tyrolki, które umożliwiają szybki transport między stacjami. Tutaj dosłownie tworzymy sieci przystanków i zarządzamy logistyką, jak przy planowaniu linii metra.

Jeszcze ciekawiej robi się po odkryciu materiałów wybuchowych które pozwalają na większą ingerencję w krajobraz. Możemy wtedy przekształcać teren i kierować rzeki w nowe miejsca, nawadniając wcześniej martwe obszary, czy też pogłębiać istniejące koryta i tworzyć zbiorniki które potrafią przetrwać suszę.

W Timberborn nie zarządzamy jedynie budynkami mamy tutaj do dyspozycji całe społeczeństwo. Ustalamy czas pracy bobrów: dłuższe zmiany zwiększają produkcję, ale odbijają się na ich dobrostanie. Do całości dochodzi również szereg potrzeb indywidualnych, którym trzeba wyjść naprzeciw. Począwszy od zapewnienia zróżnicowanego menu, poprzez dostarczenie rozrywki a na książkowej edukacji kończąc. Nie zapominając przy tym o budowie ostrzałek do zębów – bo bobry muszą dbać o swoje siekacze! P.S. Dzieci dbajcie o zęby! 🙂

Oprawa audiowizualna

Gra jest naprawdę przyjemna w odbiorze. Styl graficzny jest spójny, przyjemny i pełen uroku. Do tego dochodzi bardzo dobra ścieżka dźwiękowa – spokojna, idealna do długich sesji. Nie zarejestrowałem też dosłownie żadnych spadków FPS, czy ścinek gry.

Bóbr The Game Tales to najlepszy szczep bobrów! W grze istnieje możliwość personalizacji bobrzych ogonów.

Podsumowanie

Timberborn to dojrzały i dopracowany city-builder, który oferuje coś więcej niż tylko budowanie miasta. To gra o kontroli natury, przetrwaniu i konsekwencjach naszych decyzji.

Mimo kilku wad, takich jak ograniczenia magazynów czy brak animacji budowy budynku krok po kroku, całość daje ogromną satysfakcję. System wody, cykle suszy i rozwój technologiczny tworzą unikalną mieszankę, której trudno szukać gdzie indziej.

Nie pamiętam kiedy ostatnio tak wsiąknąłem w grę jak podczas ogrywania Timberborn, dlatego recenzja wskoczyła dopiero dziś. Jeśli lubisz planowanie, optymalizację i grę na spokojnie, gdzie liczy się nie czas reakcji ale przemyślana strategia – Timberborn powinien Ci się spodobać!